25 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών Είναι δικαίωμα σου!​ Το Σύνταγμα και οι Νόμοι της Κυπριακής Δημοκρατίας διασφαλίζουν το δικαίωμα του κάθε πολίτη στη σωματική ακεραιότητα, στην ελεύθερη σκέψη και έκφραση άποψης και στην ίση μεταχείριση και σεβασμό. Ο περί Βίας στην Οικογένεια Νόμος 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 212(Ι)/2004, απαγορεύει την άσκηση βίας μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας και ειδικότερα μεταξύ άντρα και γυναίκας πρώην ή νυν συζύγων ή συμβίων. ​Με τον περί Βίας στην Οικογένεια Νόμο, η άσκηση βίας μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας απαγορεύεται και θεωρείται ποινικό αδίκημα αυξημένης σοβαρότητας. Εάν είστε σε άμεσο κίνδυνο καλέστε το 112 Για ανώνυμη, εμπιστευτική παροχή βοήθειας και υποστήριξης 24/7 καλέστε: Γραμμή Άμεσης Βοήθειας 1440

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2018: Νέοι και ψυχική υγεία σε έναν κόσμο που αλλάζει. Half of all mental illness begins by the age of 14, but most cases go undetected and untreated. In terms of the burden of the disease among adolescents, depression is the third leading cause. Suicide is the second leading cause of death among 15-29-year-olds. Harmful use of alcohol and illicit drugs among adolescents is a major issue in many countries and can lead to risky behaviours such as unsafe sex or dangerous driving. Eating disorders are also of concern. Prevention begins with better understanding Much can be done to help build mental resilience from an early age to help prevent mental distress and illness among adolescents and young adults, and to manage and recover from mental illness. Prevention begins with being aware of and understanding the early warning signs and symptoms of mental illness. Parents and teachers can help build life skills of children and adolescents to help them cope with everyday challenges at home and at school. Psychosocial support can be provided in schools and other community settings and of course training for health workers to enable them to detect and manage mental health disorders can be put in place, improved or expanded. Investment by governments and the involvement of the social, health and education sectors in comprehensive, integrated, evidence-based programmes for the mental health of young people is essential. This investment should be linked to programmes to raise awareness among adolescents and young adults of ways to look after their mental health and to help peers, parents and teachers know how to support their friends, children and students. This is the focus for this year’s World Mental Health Day. http://www.who.int/mental_health/world-mental-health-day/2018/en/

Καθώς διαβάζετε αυτό, χαμηλώστε τους ώμους σας κάτω από τα αυτιά σας, μην σφίγγετε τα δόντια σας και φύγετε τη γλώσσα σας από τον ουρανίσκο σας. Όλα αυτά είναι ενδείξεις πως κρατάμε το στρες στο σώμα μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Χαλαρώστε 😊

10 Σεπτεμβρίου 2018 – Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας H 10η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τη Διεθνή Ένωση για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, προκειμένου να ενεργοποιηθεί η κοινή γνώμη με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού στα πεδία της πρόληψης της αυτοκτονίας και των αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών. Μύθοι – Υπάρχουν κάποιες λανθασμένες, στερεότυπες απόψεις σχετικά με την αυτοκτονία που μπορεί να μας εμποδίσουν να αντιληφθούμε έγκαιρα τις προθέσεις ενός ανθρώπου που σκέφτεται να αυτοκτονήσει. Κάποιοι τέτοιοι «μύθοι» αναφέρονται παρακάτω. #WorldSuicidePreventionDay #SuicidePrevention #WSPD2018 #WSPD

Από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο

Αρχικά, πριν μιλήσουμε για τη νέα αρχή, είναι ουσιαστικό να συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι αυτή σημαίνει και το τέλος μιας περιόδου για το παιδί. Τελειώνει κάτι και ξεκίνα κάτι καινούργιο, άγνωστο, διαφορετικό. Αυτή η αλλαγή μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη συναισθηματική αναστάτωση. Είναι θετικό να αφουγκραστούμε αυτά τα συναισθήματα, χωρίς να προσπαθήσουμε να προσφέρουμε άμεση ανακούφιση, δηλαδή να τα ακούσουμε και να μην προσπαθήσουμε να τα αλλάξουμε. Έτσι, μπορούμε βοηθήσουμε το παιδί μας ,να κατανοήσει το ίδιο τα συναισθήματα του και να τα δεχτεί, όχι σαν κάτι κακό που χρειάζεται άμεση αλλαγή αλλά σαν κάτι φυσιολογικό. Ο γονιός μπορεί να βοηθήσει το παιδί του να εκφράσει τα συναισθήματά του, κάνοντας του ερωτήσεις διερευνητικές και όχι καθοδηγούμενες, δηλαδή ερωτήσεις που θα επιδιώκουν να κατανοήσει την κατάσταση και όχι να την αλλάξει.

Όταν το παιδί αναζήτα μια λύση σε αυτό που βιώνει, είναι θετικό να το παροτρύνουμε να προσπαθήσει να εντοπίσει μόνο του τι θα το βοηθούσε να νιώσει καλύτερα και όχι να του προτείνουμε εμείς μια έτοιμη λύση. Έτσι, θα το βοηθήσουμε να ενισχύσει την ικανότητά του στην επίλυση προβλημάτων. Σε περίπτωση που δυσκολεύεται να εντοπίσει λύσεις μόνο του, μπορούμε να το βοηθήσουμε προτείνοντάς του κάποιες λύσεις ή επιλογές και δίνοντάς του το χώρο να επιλέξει το ίδιο τι του ταιριάζει. Εάν δυσκολεύεται στην επιλογή, θα μπορούσαμε να του προτείνουμε να καταγράψει τα θετικά και τα αρνητικά της κάθε λύσης ή επιλογής.

Αυτή την περίοδο, το παιδί μπορεί να έχει πολλές ανησυχίες σε σχέση με το νέο ξεκίνημα. Θα μπορούσαμε να το βοηθήσουμε προτείνοντάς του να τις καταγράψει, και στην συνέχεια να επεξεργαστεί πόσο σημαντικό/κακο θα ήταν αν όντως συνέβαιναν αυτές οι ανησυχίες του αλλά και το πόσο πιθανόν είναι να συμβούν. Με αυτό τον τρόπο βοηθούμε το παιδί να διερευνήσει, να επεξεργαστεί την αρνητική του σκέψη, να τη βάλει σε μια σειρά και να την κατανοήσει. Ακόμα, μπορεί εντοπίσει ότι η αρνητική του σκέψη είναι υπερβολική ή/και οι πιθανότητες να συμβεί να μην είναι τόσο μεγάλες όσο τις ένιωθε (Friedberg et al., 2009).

Και ερχόμαστε τώρα στη νέα αρχή και στη μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο.

Αρχικά, μετάβαση ορίζεται ως η μετακίνηση από τον ένα τόπο σε άλλο ή η εξελικτική διαδικασία που οδηγεί από τη μια κατάσταση σε άλλη (Γ. Μπαμπινωτης, 2002).

Όταν μιλούμε για τη μετάβαση από το δημοτικό στο γυμνάσιο, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μιλούμε για δυο είδη παράλληλων μεταβάσεων. Η μετάβαση από ένα πλαίσιο σε άλλο, δηλαδή η αλλαγή της εκπαιδευτικής βαθμίδας, συνεπάγεται με την αλλαγή των μαθημάτων, του τρόπου αξιολόγησης, του τρόπου διδασκαλίας, ακόμα και με την αλλαγή κοινωνικού πλαισίου και συνθηκών (να μην ξεχνάμε ότι από το μεγάλο παιδί του σχολειού μετατρέπεται στο μικρό παιδί του σχολείου). Παράλληλα με όλες αυτές τις αλλαγές, το παιδί πρέπει να αντιμετωπίσει και την αναπτυξιακή μετάβαση στην εφηβεία.

Η μετάβαση από το δημοτικό στο γυμνάσιο δεν είναι πάντα ομαλή. Αυτή η περίοδος έχει συσχετιστεί με σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς και πτώση στην ακαδημαϊκή επίδοση (Mackenzie, Mc Maugh & Kerry-Ann O’Sullivan, 2012). Εμπεριέχει άγχος και αγωνία για όλους τους μαθητές ακόμη και για αυτούς που έχουν περάσει το πρώτο στάδιο προσαρμογής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Rice, Frederickson & Seymour, 2010).

Πρώτα απ’όλα, εμείς σαν γονείς πρέπει να κατανοήσουμε αυτή την αλλαγή. Η κατανόησή της διαμορφώνει και τη μετέπειτα στάση μας απέναντι στην κατάσταση. Σημεία που θα μπορούσαμε να προσέξουμε είναι τα εξής:

Προσδοκίες (ως προς την προσαρμογή και ως προς την απόδοση): Δημιουργούν άγχος τόσο σε εμάς όσο και στο ίδιο το παιδί. Δώστε χρόνο και χώρο. Ακόμα, να μην ξεχνάμε ότι και το ίδιο το παιδί μπορεί να έχει τις δίκες του προσδοκίες.

Πρότυπο: Το δικό μας πρότυπο σε ότι αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε την αλλαγή, το τέλος κάποιων πραγμάτων και το ξεκίνημα κάποιων άλλων, τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το άγνωστο και τα συναισθήματα μας, τον τρόπο με τον οποίο κοινωνικοποιούμαστε, οι απαιτήσεις που μπορεί να έχουμε από τον εαυτό μας είναι από τα πιο βασικά ερεθίσματα που δέχεται το παιδί μας.

Λάθος: Ας δούμε το λάθος σαν απαραίτητο στοιχειό της ζωής μας και της εξέλιξής μας και όχι σαν απόδειξη της αποτυχίας μας και της μη ύπαρξης της τελειότητάς μας. Ας δημιουργήσουμε ένα φιλικό περιβάλλον γύρω από το λάθος και τις συνέπειές του. Έτσι, μπορούμε πολύ πιο εύκολα να το αποδεχτούμε και να προχωρήσουμε και όχι να χαθούμε μέσα σε αυτό.

Επικοινωνία: Η επικοινωνία μας πρέπει να βασίζεται στην έκφραση απόψεων, συναισθημάτων και προβληματισμού, χωρίς να επικρίνουμε και σεβόμενοι το διαφορετικό, το δύσκολο αλλά και τα δικά μας πιστεύω. Θα ήταν θετικό να επιδιώκουμε το διάλογο και όχι την επιβολή των απόψεών μας.

Εμπιστοσύνη/Αυτονομία: Δείχνοντας εμπιστοσύνη σταδιακά, από τα μικρά πράγματα σε πιο μεγάλα, ενισχύουμε την αυτοπεποίθηση και την αυτονομία του παιδιού. Αν δεν εμπιστευτούμε εμείς τα παιδιά μας πως θα μπορέσουν να πιστέψουν και να εμπιστευτούν τα ίδια τον εαυτό τους;

Συνεργασία/Επικοινωνία Σχολείου–Οικογένειας: Τα δύο πιο σημαντικά πλαίσια στη ζωή του παιδιού είναι το σπίτι του και το σχολείο του. Είναι οι δύο χώροι που περνά το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας του. Αρά σημαντικό είναι να υπάρχει μια καλή επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ γονέων και σχολείου. Με αυτό τον τρόπο, δημιουργούμε ένα σταθερό πλαίσιο για το παιδί.

Όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω αποτελούν μια γενική περιγραφή και οπτική και, κυρίως, έχουν ως στόχο να προβληματίσουν και όχι να καθοδηγήσουν. Το κάθε παιδί, όπως και η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική με τις δικές της ιδιαιτερότητες, τους δικούς της κανόνες και προβληματισμούς. Είναι θετικό να συζητούμε και να προβληματιζόμαστε, αλλά όχι να συγκρίνουμε.


Καλή σχολική αρχή.

Φάνη Κλεάνθους

ΓΣ Ψυχοθεραπεύτρια / Κοινωνική Λειτουργός

 


Βιβλιογραφία
Friedberg, R.D., McClure, J.M., & Hillwig Garcia, J.H. (2009). Cognitive therapy techniques for children and adolescents: Tools for enhancing practice. The Guilford Press
Mackenzie, Mc Maugh & Kerry-Ann O’Sullivan. (2012). “Perceptions of primary to secondary school transitions: Challenge or threat?” Issues in Educational Research, 22(3), 298-314.
Rice, F., Frederickson, N. & Seymour, J. (2010). “Assessing pupil concerns about transition to secondary school”. British Journal of Educational Research, 81(2), 244-263. http://dx.doi/ org/10.1348/000709910X519333
Γ.Μπαμπινιώτης. (2002),Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, Κεντρο Λεξικολογίας